fa بررسی اثربخشی روان‌درمانگری شناختی ـ رفتاری، گروهی، و فردی زندانیان در زندان رجایی‌شهر تخصصي Special پژوهشي Research هدف مطالعه حاضر بررسی اثربخشی درمان‌های شناختی ـ رفتاری فردی و گروهی در کاهش نشانگان روان‌شناختی زندانیان رجایی شهر و ارتقاء سطح وضعیت روان‌شناختی آنان بود. بدین منظور 180 نفر از زندانیان مرد زندان رجایی شهر با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی نظامدار انتخاب و در سه گروه تصادفی (گروهِ درمان ترکیبی، گروهِ درمان فردی و گروهِ کنترل) با حجم مساوی (60 نفر) قرار گرفتند. با بهر ه گیری از آزمون‌های GHQ-28 و SCL-90-R و مصاحبه تشخیصی توسط روان‌پزشک، وضعیت روان‌شناختی شرکت‌ کنندگان اندازه‌گیری شد. تحلیل واریانس چندمتغیری انجام یافته روی داده‌ها نشان داد اثربخشی درمان ترکیبی و فردی بیشتر از گروه کنترل است. پیگیری این گروه از افراد پس از آزادی حدود دوازده ماه، هیچ‌گونه بازگشتی را در گروه‌های درمانی ترکیبی و فردی نشان نداد؛ درحالی‌که در گروه کنترل حدود 15 درصد بازگشت مشاهده شد. این مداخله‌ها با جایگزین کردن الگوهای سازگاری رفتاری و شناختی در فرد، به وی امکان می‌دهد که از خزانه رفتاری گسترده‌تر و مناسب‌‌تر در مواجهه با موقعیت برخوردار باشد و در واکنش به مسائل با برنامه‌ریزی و آینده‌نگری عمل کند. بنابراین، با استفاده از مداخلات روان‌شناختی به ویژه مداخلات گروهی می‌توان از مشکلات روان‌شناختی زندانیان کاسته و از بازگشت مجدد آنها به زندان جلوگیری کرد. The purpose of the current study was to determine the effectiveness of individual and group-individual cognitive-behavioral interventions in decreasing psychological symptoms and enhancing psychological status of inmates at Rajaei Shahr Prison. To do this, a total of 180 male prisoners were selected randomly through systematic sampling method and they were allocated into three groups (concurrent group, individual group, and control group) with equal size Using GHQ and SCL-90-R tests as well as a diagnostic interview conducted by a psychiatrist. Participants' psychological status was also measured. Multiple analysis of variance indicated that effectivness of concurrent and individual therapies were much more than control group was. Follow up studies after 12 months showed the maintenance of treatment effect with no recitivism in individual and concurrent groups, while it was observed approcimately 15 percent recitivism in the control group. Replacing adaptive cognitive and behavioural patterns, provided a participant with a vast and suitable behavioural repertoire to face situations, and to act based on planning and foreseeing. Thus, by applying psychological interventions, particulary in group one, inmates's psychological problems can be reduced, and recitivism can be avoided. مداخله شناختی ـ رفتاری، درمان فردی، درمان گروهی، زندانی، وضعیت روان‌شناختی cognitive-behavioral intervention, individual therapy, group therapy, prisoner، psychological status 19 28 http://bjcp.ir/browse.php?a_code=A-10-456-1&slc_lang=fa&sid=1 محمد خدایاری فرد khodayar@ut.ac.ir 1003194753284600894 1003194753284600894 Yes دانشگاه تهران سعید اکبری زردخانه 1003194753284600895 1003194753284600895 No غلامعلی افروز 1003194753284600896 1003194753284600896 No دانشگاه تهران فرامرز سهرابی 1003194753284600897 1003194753284600897 No دانشگاه علامه طباطبایی سید جلال یونسی 1003194753284600898 1003194753284600898 No دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی باقر غباری بناب 1003194753284600899 1003194753284600899 No دانشگاه تهران محسن شکوهی یکتا 1003194753284600900 1003194753284600900 No دانشگاه تهران علی نقی فقیهی 1003194753284600901 1003194753284600901 No دانشگاه قم احمد به پژوه 1003194753284600902 1003194753284600902 No دانشگاه تهران و همکاران 1003194753284600903 1003194753284600903 No