سرطان ازجمله بیماریهای مزمن بهشمار میرود. افراد مبتلا به سرطان به درمان و مراقبت همیشگی نیاز دارند و این امر، بیمار و خانوادهی آنان را در شرایط دشوار قرار میدهد. هدف پژوهش حاضر بررسی میزان افزایش امیدواری و مدیریت خشم مادران دارای کودکان مبتلا به سرطان از خلال آموزش مهارتهای زندگی (روابط بینفردی، حل مسئله و کنترل خشم) بود.
روش پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیشآزمون – پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعهی آماری را کلیهی مادران دارای کودکان مبتلا به سرطان در بیمارستان و نقاهتگاههای موسسهی محک تشکیل می دادندکه در نیمهی دوم ۱۳۹۶ تا پایان فروردین ۱۳۹۷ فرزند مبتلا به سرطان ایشان تحت درمان پزشکی قرار داشت. ۳۶ نفر که در پرسشنامهی امیدواری اشنایدر و همکاران (۱۹۹۱) و کنترل خشم اسپیلبرگر (۱۹۹۹) کمترین نمره را کسب کرده بودند بهصورت داوطلبانه در گروه نمونه قرار گرفتند و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. آموزش مهارتهای زندگی (روابط بینفردی، حل مسئله، کنترل خشم) در ۷ جلسهی ۹۰ دقیقهای و بهصورت هفتگی به گروه آزمایش آموزش داده شد. پس از پایان آموزش، هر دو گروه آزمایش و کنترل مورد پسآزمون قرار گرفتند.
نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که آموزش مهارتهای روابط بینفردی، حل مسئله و کنترل خشم بر افزایش امیدواری و مدیریت خشم مادران دارای کودکان مبتلا به سرطان مؤثر است.
بنابراین آموزش مهارتهای روابط بینفردی، حل مسئله و کنترل خشم را میتوان بهعنوان یک روش مؤثر جهت کاهش خشم و افزایش امیدواری به کار گرفت.