جستجو در مقالات منتشر شده


۲ نتیجه برای اختلال وسواس فکری- عملی

عباس بخشی پور، رباب فرجی،
دوره ۵، شماره ۲ - ( ۱۱-۱۳۸۹ )
چکیده

چکیده این بررسی، با هدف تعیین رابطه بین آمیختگی فکر- عمل و خوشه‌های علایم شستشو، کندی، وارسی و تردید در بیماران وسواسی انجام شد. یکی از سازه‌های فراشناختی که در اختلال وسواس فکری- عملی به‌طور گسترده مورد توجه قرار گرفته، آمیختگی فکر- عمل است. این سازه، اعتقاد به این است که افکار مزاحم خاص شخص می‌توانند به‌طور مستقیم بر رویدادهای بیرونی اثر بگذارند یا این‌که چنین افکاری از لحاظ اخلاقی معادل انجام آن اعمال منع شده است. نمونه پژوهش شامل ۶۰ بیمار مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی بود. شرکت‌کننده‌ها، پرسشنامه وسواس فکری- عملی مادسلی (MOCI) و پرسشنامه آمیختگی فکر- عمل (TAF) را تکمیل نمودند. نتایج نشان داد که بین نشانه‌های وسواس و آمیختگی فکر- عمل همبستگی مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین، احتمال برای دیگری بهترین پیش‌بینی کننده وسواس فکری- عملی و خوشه علایم وارسی و احتمال برای خود، پیش‌بینی کننده خوشه علایم تردید و وسواس فکری بود. این مطالعه نشان داد که بین آسیب‌شناسی روانی اختلال وسواس فکری- عملی و زیرمقیاس‌های احتمال رابطه وجود دارد. بنابراین، سوگیری‌های شناختی آسیب-پذیری‌ فرد را به وسواس افزایش می‌دهند به این معنا که فرد مبتلا به اختلال وسواس، به اشتباه نوعی رابطه بین افکار منفی و غیراخلاقی خود و وقایع دنیای بیرونی تصور می‌کند و بر اساس نظریه فراشناختی، سعی در کنترل افکار خود سبب افزایش افکار مزاحم و اعمال اجباری برای خنثی‌سازی این افکار می‌شود.
آقای مسعود چینی فروشان، دکتر فرامرز سهرابی، دکتر محمود گلزاری، دکتر نورعلی فرخی،
دوره ۱۱، شماره ۲ - ( ۷-۱۳۹۵ )
چکیده

اختلال وسواس فکری- عملی یکی از رایج­ترین اختلالات روان­شناختی است که اثر زیادی بر عملکرد و کیفیت زندگی مبتلایان دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان فراشناختی به شیوه­های گروهی و انفرادی بر نشانه های وسواس و افسردگی بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری– عملی است. تعداد ۳۰ نفر از بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی پس از ارزیابی بالینی و احراز شرایط پژوهش، انتخاب و در سه گروه درمان فراشناختی گروهی (۱۰ نفر)، درمان فراشناختی انفرادی (۱۰ نفر) و کنترل (۱۰ نفر) گماشته شدند. گروه­های آزمایشی ۱۰ جلسه هفتگی درمان فراشناختی را دریافت کردند. شرکت­کنندگان مقیاس وسواس فکری- عملی ییل براون (Y-BOCS) و پرسشنامه افسردگی بک ( BDI-II) را در سه مرحله پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری یک ماهه تکمیل کردند. یافته­های پژوهش نشان دادند درمان فراشناختی به شیوه­های گروهی و انفرادی در کاهش نشانه های وسواس و افسردگی اثربخش است و درمان فراشناختی در مقایسه با گروه کنترل در مرحله پس­آزمون موجب کاهش معنادار نشانه­های وسواس و افسردگی می­شود. بین درمان گروهی و درمان انفرادی تفاوت معناداری مشاهده نشد. دستاوردهای درمانی در مرحله پیگیری نیز حفظ شده است. بر اساس نتایج حاضر، درمان فراشناختی به شیوه­های گروهی و انفرادی بر درمان اختلال وسواس فکری- عملی موثر است و می­توان از این درمان به شیوه­های گروهی و انفرادی  برای درمان اختلال وسواس فکری- عملی استفاده کرد.
 

صفحه ۱ از ۱     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به روانشناسی معاصر، دوفصلنامه انجمن روانشناسی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق