fa رابطه عدالت توزیعی، رویه‌ای و همانندسازی سازمانی با همکاری در معلمان تخصصي Special پژوهشي Research چکیده این پژوهش با هدف بررسی رابطه عدالت توزیعی، رویه‌ای و همانندسازی سازمانی با همکاری در بین معلمان در شهر اصفهان به مرحله اجرا درآمد. از جامعه آماری پژوهش، 389 نفر معلم (شامل 112 مرد، 277 زن) برای پاسخگویی به پرسشنامه‌های پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه عدالت توزیعی (DJQ)، پرسشنامه عدالت رویه‌ای (PJQ)، پرسشنامه همانندسازی سازمانی (OIQ) و پرسشنامه همکاری (CQ) بودند. نتایج حاصل از تحلیل همبستگی نشان داد که عدالت توزیعی با عدالت رویه‌ای، عدالت رویه‌ای با همانندسازی سازمانی و همکاری با همانندسازی سازمانی دارای رابطه معنادار هستند. نتایج تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی نیز نشان داد که در مرحله اول از بین عدالت توزیعی، عدالت رویه‌ای و همانندسازی سازمانی، فقط همانندسازی سازمانی قادر به پیش‌بینی همکاری در معلمان است. در مرحله دوم و سوم با افزوده شدن جملات تعامل دو طرفه و سه طرفه، هیچ‌ یک از این جملات قادر به تعدیل رابطه همانند‌سازی سازمانی با همکاری در معلمان نبودند. از یافته‌های این پژوهش نتیجه گرفته می‌شود که همانندسازی سازمانی همکاری را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. Abstract This research was administered with the aim of investigating the relationship between distributive and procedural justice and organizational identification with cooperation among teachers in the City of Esfahan 389 teachers (112 men and 277 women) were selected from the population. Research instruments were: Distributive Justice Questionnaire (DJQ), Procedural Justice Questionnaire (PJQ), Organizational Identification Questionnaire (OIQ) and Cooperation Questionnaire (CQ). Results showed that there were significant correlations between distributive justice with procedural justice, procedural justice with organizational identification, and cooperation with organizational idenfitication. Results of hierarchical regression analysis showed that in first step, out of the three variables, namely distributive justice, procedural justice and organizational identification, only organizational identification had a significant power to predict cooperation. In the second and third steps, in which two and three way interactions were added, none of the interactions had any significant power to predict cooperation. It can be concluded that organizational identification has a significant effect on cooperation. عدالت، همانندسازی، روانشناسی سازمانی justice, identification, organizational psychology 71 80 http://bjcp.ir/browse.php?a_code=A-10-406-1&slc_lang=fa&sid=1 محمدعلی نادی mnadi@khuisf.ac.ir 1003194753284600730 1003194753284600730 Yes دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان محسن گل پرور 1003194753284600731 1003194753284600731 No دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان