fa بررسی و ارایه مدل پیش‌بینی میزان موفقیت جراحی پیوند بای‌پس عروق کرونری با استفاده از عوامل جمعیت‌شناختی، روانشناختی، الکتروفیزیولوژیایی و طبی تخصصي Special پژوهشي Research چکیده تحقیقات نشان داده‌اند که طول دوره بستری بیمارستانی پس از جراحی، تخمینی از میزان موفقیت جراحی است که عوامل طبی، جمعیت-شناختی، روانشناختی و الکتروفیزیولوژیایی سهم عمده‌ای را در این میان دارند. از آنجایی که رایج‌ترین شیوه درمانی بیماری عروق کرونر قلب، جراحی پیوند بای‌پس عروق کرونری است، هدف پژوهش حاضر، بررسی پنج مدل نظری متشکل از متغیرهای جمعیت شناختی، روانشناختی، الکتروفیزیولوژیایی و طبی در پیش بینی طول مدت بستری بیمارستانی پس از جراحی پیوند بای‌پس عروق کرونری، به عنوان شاخصی از موفقیت جراحی بود. به این منظور، از بین بیماران مراجعه‌کننده به مرکز قلب بیمارستان شهید رجایی تهران که مناسب برای این نوع جراحی بودند، 150 بیمار (30 زن، 120 مرد) انتخاب شدند و سپس از طریق مقیاس 21 سوالی افسردگی- اضطراب- استرس (DASS-21) و دستگاه ارزیابی پاسخ استرس مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که مدل نظری دوم که از مولفه های سن، جنس، فشار خون بالا، افسردگی، اضطراب و تغییرپذیری ضربان قلب تشکیل شده بود، دارای بهترین و مناسب‌ترین برازش با داده‌ها است. بنابراین می‌توان از این مدل در محیط-های بالینی، برای شناسایی بیمارانی که ممکن است این نوع جراحی برای آنها موفقیت آمیز نباشد استفاده کرد. Abstract Studies have shown that the length of hospital stay after surgery is an estimate of the success rate of surgery and that demographic, medical, psychological and electrophysiological factors are also important. Since the most common treatment for coronary artery disease (CAD) is coronary artery bypass graft surgery (CABG), therefore, the objective of this study was to investigate five theoretical models for predicting hospital length of stay after CABG surgery as an indicator of surgical success, including variables of demographic, psychological, electrophysiological and medical, in order to find a model which is the best fit of the data. To this end, 150 patients (30 females and 120 males) were selected non randomly based on patient accessibility from among patients referred to Tehran Heart Center of Shahid Rajaie Hospital who were candidates for CABG surgery. These patients then completed the 21 item Depression, Anxiety and Stress Scale (DASS-21) and the Stress Response Evaluation Device (SRE). Path analysis was conducted for the five models and it was shown that the second theoretical model including components of age, gender, high blood pressure, depression, anxiety and heart rate variability (HRV) was the best and most appropriate fit to the data. Therefore, this model can be used in clinical settings to identify patients for whom surgery may not be successful. جراحی قلب، مدت بستری بیمارستانی، عامل موفقیت جراحی، واکنش به استرس heart surgery, hospital stay, surgery success factor, stress response 41 56 http://bjcp.ir/browse.php?a_code=A-10-634-1&slc_lang=fa&sid=1 وحید صادقی فیروزآبادی vsadeghi@gmail.com 10031947532846001113 10031947532846001113 Yes رضا رستمی 10031947532846001114 10031947532846001114 No دانشگاه تهران محمدعلی بشارت 10031947532846001115 10031947532846001115 No دانشگاه تهران عباس رحیمی نژاد 10031947532846001116 10031947532846001116 No دانشگاه تهران