دوره 14، شماره 2 - ( 11-1398 )                   جلد 14 شماره 2 صفحات 83-90 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- کارشناس ارشد مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
2- استادیار گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران ، rezakhani@riau.ac.ir
چکیده:   (231 مشاهده)
سرطان ازجمله بیماری‌های مزمن به‌شمار می‌رود. افراد مبتلا به سرطان به درمان و مراقبت همیشگی نیاز دارند و این امر، بیمار و خانواده‌ی آنان را در شرایط دشوار قرار می‌دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی میزان افزایش امیدواری و مدیریت خشم مادران دارای کودکان مبتلا به سرطان از خلال آموزش مهارت‌های زندگی (روابط بین‌فردی، حل مسئله و کنترل خشم) بود.
روش پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری را کلیه‌ی مادران دارای کودکان مبتلا به سرطان در بیمارستان و نقاهتگاه‌های موسسه‌ی محک تشکیل می دادندکه در نیمه‌ی دوم 1396 تا پایان فروردین 1397 فرزند مبتلا به سرطان ایشان تحت درمان پزشکی قرار داشت. 36 نفر که در پرسشنامه‌ی امیدواری اشنایدر و همکاران (1991) و کنترل خشم اسپیلبرگر (1999) کمترین نمره را کسب کرده بودند به‌صورت داوطلبانه در گروه نمونه قرار گرفتند و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. آموزش مهارت‌های زندگی (روابط بین‌فردی، حل مسئله، کنترل خشم) در 7 جلسه‌ی 90 دقیقه‌ای و به‌صورت هفتگی به گروه آزمایش آموزش داده شد. پس از پایان آموزش، هر دو گروه آزمایش و کنترل مورد پس‌آزمون قرار گرفتند.
نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که آموزش مهارت‌های روابط بین‌فردی، حل مسئله و کنترل خشم بر افزایش امیدواری و مدیریت خشم مادران دارای کودکان مبتلا به سرطان مؤثر است.
بنابراین آموزش مهارت‌های روابط بین‌فردی، حل مسئله و کنترل خشم را می‌توان به‌عنوان یک روش مؤثر جهت کاهش خشم و افزایش امیدواری به کار گرفت.
متن کامل [PDF 1192 kb]   (229 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (37 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/5/15 | پذیرش: 1399/8/24 | انتشار: 1399/11/18

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به روانشناسی معاصر،دوفصلنامه انجمن روانشناسی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق