دوره 3، شماره 2 - ( 11-1387 )                   جلد 3 شماره 2 صفحات 50-60 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه تهران ، behpajooh@ut.ac.ir
چکیده:   (7204 مشاهده)
پژوهش حاضر به منظور مقایسه نگرش معلمان ویژه و عادی نسبت به دانش‏آموزان نابینا و یکپارچه‌سازی آموزشی آنان و شناسایی متغیرهای مرتبط با نگرش‎ معلمان ویژه و عادی صورت گرفته است. در پژوهش پس رویدادی حاضر، 148 نفر معلم از دبستان‎های عادی و استثنایی شهر تهران شرکت داشتند که تعداد 74 نفر از آنها معلم ویژه دانش‎آموزان نابینا و74 نفر معلم عادی بودند. نگرش معلمان توسط مقیاس نگرش‎سنج به‎پژوه (1992) پس از اعمال انطباق‎های ضروری مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش، تماس اجتماعی، جنس، سن، گذراندن دوره ضمن خدمت، پایه تحصیلی مورد تدریس، میزان اطلاعات درباره علت‏شناسی نابینایی، میزان تحصیلات و سابقه تدریس معلمان به عنوان متغیرهای پیش‎بین و نگرش معلمان نسبت به دانش‏آموزان نابینا و نگرش نسبت به یکپارچه‎سازی آموزشی دانش‏آموزان نابینا به عنوان متغیرهای ملاک محسوب می‎شدند. برای تحلیل داده‎های این پژوهش از آزمون تی برای دو گروه مستقل و رگرسیون چند متغیره استفاده شد. یافته‎های به دست آمده نشان داد که: الف- نگرش معلمان ویژه نسبت به دانش‏آموزان نابینا و یکپارچه‏سازی آموزشی آنان به‎طور معناداری از نگرش معلمان عادی مثبت‎تر است و ب- آن گروه از معلمان عادی و ویژه‎ای که با کودکان نابینا تماس اجتماعی بیشتری داشته‏اند، اطلاعات درست‎تری راجع به آنان دارند، دوره ضمن خدمت بیشتری گذرانده‏اند، از سطح تحصیلات بالاتری برخوردارند و جوان‎تر هستند، نگرش مثبت‎تری ابراز کرده‎اند.
متن کامل [PDF 1503 kb]   (2265 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1392/9/25 | پذیرش: 1392/9/25 | انتشار: 1392/9/25

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به روانشناسی معاصر،دوفصلنامه انجمن روانشناسی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق