XML English Abstract Print


1- گروه مشاوره ، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2- دانشیار گروه روانشناسی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران ، hamidatashpour@gmail.com
3- دانشیار گروه روانشناسی ، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
چکیده:   (1131 مشاهده)
 تقریباً یک سوم از نوجوانانی که افکار خودکشی دارند در سنین نوجوانی برای خودکشی برنامهریزی میکنند. هدف پژوهش جاری، مقایسهی اثربخشی درمان وجودی و درمان ‌رفتاریِ‌عقلانی-هیجانی  بر معنای‌زندگی و مدیریت‌ خشم دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه‌دوم با افکار خودکشیگرایانه بود. روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون-پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری تمام دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه‌ دوم دارای افکار خودکشی در سال تحصیلی1401-1402 شهر ایذه بود، که از بین آن‌ها 45 نفر به شیوه نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای با در نظر گرفتن ملاک‌های ورود به پژوهش انتخاب و سپس بصورت تصادفی در سه گروه درمان وجودی، درمانِ‌رفتاریِ‌ عقلانی-هیجانی و گروه کنترل قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه سنجش افکار خودکشی (بک 1979)، مقیاس معنای‌زندگی (استیگر و همکاران، 2006) و پرسشنامه خشم صفت حالت اسپیلبرگر (1999) بود. شرکت‌کنندگان به طور همزمان و موازی در جلسات درمان وجودی (10 جلسه) و درمان ‌رفتاریِ‌عقلانی-هیجانی (8جلسه) حضور یافتند. داده‌های پژوهش از طریق تحلیل کوواریانس چند متغیری و آزمون تعقیبی بونفرنی در نرم افزار SPSS  نسخه 26 مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش درمان وجودی و درمان ‌رفتاریِ‌عقلانی-هیجانی بر معنای ‌زندگی و مدیریت ‌خشم مؤثر بود (01/0p≤ ) و حاکی از ثبات مداخلات در مرحله پیگیری‌ بر روی نمرات معنای‌ زندگی و مدیریت ‌خشم بود. نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد بین اثربخشی هر دو درمان تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (05/0p> ). همچنین نتایج این پژوهش از تاثیر مداخلات آموزشی بر معنای‌زندگی و مدیریت ‌خشم نوجوانان دارای افکار خودکشی‌گرایانه حمایت می‌کند.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1402/8/30 | پذیرش: 1402/10/22

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به روانشناسی معاصر،دوفصلنامه انجمن روانشناسی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق