XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری مشاوره خانواده، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2- دانشیار، گروه مشاوره و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران-گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران ، hamidyaghubi@gmail.com
3- استادیار، گروه مشاوره و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
4- استادیار، گروه آمار، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
چکیده:   (8 مشاهده)
زنان وابسته به دلیل عدم مسئولیت‌پذیری، منبع کنترل بیرونی و آسیب‌های دوران کودکی، در معرض احساس بی‌ارزشی در روابط بین‌فردی هستند. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی دو مشاوره گروهی مبتنی بر واقعیت‌­درمانی و طرحواره‌­درمانی بر مولفه احساس خودارزشمندی در زنان با ویژگی‌های شخصیتی وابستگی می‌باشد. روش پژوهش، آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل همه زنان مراجعه­‌کننده به مراکز مشاوره مشهد بودند. با استفاده از روش نمونه­‌گیری تصادفی، 24 زن به عنوان حجم نمونه، انتخاب و در سه گروه طرحواره­‌درمانی، واقعیت­‌درمانی و گروه کنترل گمارده شدند. گروه­‌های آزمایشی هر یک، مداخلاتی مبنی بر 8 جلسه 90 دقیقه‌­ای دریافت کردند؛ در حالی که، گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. جهت گردآوری داده­‌ها، از دو پرسشنامه خودارزشمندی و وابستگی به دیگران استفاده شد. برای تحلیل داده‌­ها از تحلیل کواریانس چند متغیره و تک متغیری استفاده گردید. نتایج نشان داد واقعیت‌درمانی و طرحواره‌درمانی در مرحله پس‌­آزمون بر افزایش نمره کل خودارزشمندی تاثیر معناداری داشته‌­اند (001/0P<). نتیجه کلی مبنی بر مقایسه تطبیقی بین دو مشاوره گروهی مذکور نشان داد؛ واقعیت‌­درمانی، اثربخشی بیشتری نسبت به طرحواره‌درمانی بر احساس خودارزشمندی و زیرمقیاس‌های روابط بین‌فردی، خودپذیری و شایستگی داشته است اما واقعیت‌­درمانی در مقایسه با طرحواره­‌درمانی تفاوت معنی­‌داری در بهبود معنای زندگی نداشته است. در پایان، نتایج به دست آمده، به تفصیل مورد بحث قرار گرفت.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1403/1/19 | ویرایش نهایی: 1404/11/29 | پذیرش: 1404/10/27 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1404/11/29

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به روانشناسی معاصر، دوفصلنامه انجمن روانشناسی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق