با توجه به اینکه سرزندگی تحصیلی دانشجویان نقش مهمی در موفقیت تحصیلی و پیشرفت آنان دارد، شناسایی عوامل مؤثر بر آن از اهمیت بالایی برخوردار است؛ یکی از این عوامل، احساس شایستگی اجتماعی-هیجانی دانشجویان است که می‌تواند بر سرزندگی تحصیلی آنان تأثیرگذار باشد. این پژوهش با هدف بررسی مدل شایستگی اجتماعی-هیجانی در سرزندگی تحصیلی دانشجویان با اثر میانجی خوش‌بینی تحصیلی و بهزیستی هیجانی انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد شهر خوی در سال تحصیلی 1402 بود. نمونه آماری با در نظر گرفتن پرسشنامه‌های مخدوش و افت آزمودنی ها 300 نفر بود که به روش نمونه گیری خوشه‌ای مرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل مقیاس شایستگی اجتماعی-هیجانی (SECQ)، پرسشنامه سرزندگی تحصیلی (AVS)، پرسشنامه خوش‌بینی تحصیلی (SAOQ) و پرسشنامه بهزیستی ذهنی (SWB) بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل معادلات ساختاری انجام شد. تحلیل داده‌ها نشان داد که بین شایستگی اجتماعی-هیجانی، خوش‌بینی تحصیلی و بهزیستی هیجانی با سرزندگی تحصیلی رابطه مثبت و معنی‌داری وجود دارد. همچنین، بررسی اثرات غیرمستقیم نشان داد که شایستگی اجتماعی-هیجانی اثر غیرمستقیم و معنی‌داری بر سرزندگی تحصیلی دانشجویان از طریق خوش‌بینی تحصیلی و بهزیستی هیجانی دارد. این یافته نشان می‌دهد که خوش‌بینی تحصیلی و بهزیستی هیجانی نقش میانجی معنی‌داری در رابطه بین شایستگی اجتماعی-هیجانی و سرزندگی تحصیلی دارد. دانشجویانی که شایستگی اجتماعی-هیجانی (خودآگاهی، آگاهی اجتماعی، خودمدیریتی، مدیریت رابطه و تصمیم‌گیری مسئولانه‏) بالا دارند، نسبت به تحصیل علم و دانش خوش‌بین بوده و بهزیستی عاطفی بالایی نیز دارند و این امر موجب افزایش سرزندگی تحصیلی در آنان می‌شود.