1- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، Abbasi.fa78@gmail.com
3- استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
چکیده: (31 مشاهده)
خودکشی در میان پرسنل نظامی یک مسئله مهم بهداشت عمومی بوده و عواملی چون قرار گرفتن در معرض جنگ، دوری طولانی از خانواده و فشارهای زندگی نظامی به آن دامن میزنند. از همین رو، هدف پژوهش حاضر، ارزیابی رابطه ی میان خودشفقت ورزی و افکارخودکشی در سربازان: نقش واسطهای ذهنی سازی بود. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه سربازان 18تا 35 ساله دارای افکار خودکشی بوده که در فصل زمستان 1403 به یکی از بیمارستان های نظامی شهر تهران مراجعه کرده اند که از این میان 150 نفر که ملاک های ورود به مطالعه را داشتند با نمونهگیری غیر تصادفی دردسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه افکار خودکشی بک و همکاران (1961)، پرسشنامه خودشفقت ورزی نف و همکاران (2003) و پرسشنامه کارکرد تاملی فوناگی و همکاران (2016) بود. تحلیل داده ها با روش همبستتگی پیرسون و مدل یابی معادله ساختاری با نرم افزارهای SPSS نسخه 26 و AMOS نسخه 24 انجام گرفت. یافته ها نشان دادند رابطهی ساختاری بین خودشفقت ورزی و افکارخودکشی در سربازان با نقش واسطه ای ذهنی سازی برازش دارد. ضرایب مسیر اثرات مستقیم خودشفقت ورزی و ذهنی سازی بر افکار خودکشی نیز معنی دار بود. براساس نتایج پژوهش می توان استنباط کرد که ذهنی سازی در رابطه یبن خودشفقت ورزی و افکار خودکشی نقش میانجی دارد. و این یافته ها دارای تلویحات کاربردی برای روانپزشکان، روانشناسان و نظامیانی که با خودکشی سربازان درگیر هستند می توانند داشته باشد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/3/6 | ویرایش نهایی: 1405/6/6 | پذیرش: 1407/7/9 | انتشار: 1404/12/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول