برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print

پیش‌بینی معنای زندگی بر اساس تروماهای دوران کودکی در دانشجویان دانشگاه اصفهان: نقش میانجی‌ بخشش
زهرا کریمی1 ، حمیدرضا عریضی سامانی*2
1- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی شناختی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2- استاد تمام روانشناسی صنعتی و سازمانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ، hamidoreyzi59@gmail.com
چکیده:   (33 مشاهده)
پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین تروماهای دوران کودکی و معنای زندگی در بزرگسالی، با نقش میانجی بخشش، پرداخته است. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی، با بهره‌گیری از مدل معادلات ساختاری، بوده است که جامعه آماری آن را دانشجویان دانشگاه اصفهان در نیمه اول سال ۱۴۰۴ تشکیل داده‌اند. از میان دانشجویان ذکر شده، ۲۷۰ نفر، به شیوه نمونه‌گیری در دسترس، انتخاب شده و مقیاس‌های بخشش هارتلند (HFS)، معنا در زندگی (MLQ) و ترومای کودکی_فرم کوتاه (CTQ-SF) را تکمیل کردند. داده‌ها با بهره‌گیری از مدل‌یابی معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شده و نتایج نشان دادند تروماهای دوران کودکی، به طور منفی و معنادار، بر معنای زندگی (32/0-=β) و بخشش (52/0-=β) تاثیر دارند. علاوه بر این، بخشش، به طور مثبت و معنادار، بر معنای زندگی (75/0=β) تاثیر داشت (05/0>P). از سوی دیگر، بخشش بین تروماهای دوران کودکی و معنای زندگی (39/0-=β) نقش میانجی داشته (05/0>P) و می‌تواند اثر منفی تروما را کاهش دهد. مدل مفهومی ارائه شده توانست ۷۹ درصد واریانس معنای زندگی را تبیین کند و شاخص‌های برازش مدل نیز در محدوده قابل قبول گزارش شد. بنابراین، می‌توان گفت تروماهای دوران کودکی، هم به طور مستقیم و هم به طور غیر مستقیم، به واسطه بخشش، معنای زندگی در بزرگسالی را تحت تاثیر قرار می‌دهند. یافته‌ها اهمیت نقش بخشش را در کاهش آثار منفی تروماهای دوران کودکی برجسته می‌کنند و می‌توانند راهنمایی برای طراحی مداخلات روانشناختی و برنامه‌های درمانی باشد.
واژه‌های کلیدی: تروماهای کودکی، معنای زندگی، بخشش
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1404/5/27 | ویرایش نهایی: 1405/3/22 | پذیرش: 1405/3/22 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/3/22
ارسال پیام به نویسنده مسئول

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به روانشناسی معاصر، دوفصلنامه انجمن روانشناسی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق