دانشگاه اصفهان ، yasaminabedini@yahoo.com
چکیده: (9392 مشاهده)
نظریههای شناختی-اجتماعی انگیزش و پیشرفت تحصیلی برنقش متقابل متغیرهای شخصی و بافتی در عملکرد تحصیلی تاکید دارند. دراین پژوهش خودکارآمدی و وضعیت اجتماعی-اقتصادی خانواده به عنوان دو متغیر مهم شخصی و بافتی موثر در پیشبینی پیشرفت تحصیلی دانشآموزان دختر مورد مطالعه قرارگرفتهاند. 500 نفر از دانشآموزان دختر در رشتههای ریاضی- فیزیک و علوم انسانی از دبیرستانهای شهر تهران انتخاب و مطالعه شدند. جهت ارزیابی خودکارآمدی دانشآموزان از خردهمقیاس باورهای خودکارآمدی پرسشنامه راهبردهای انگیزشی برای یادگیری (MSLQ) استفاده شد، میزان تحصیلات، شغل والدین و درآمد خانواده نیز به عنوان شاخصهای وضعیت اجتماعی-اقتصادی دانشآموزان مدنظر قرارگرفت. معدل دانشآموزان در دروس اختصاصی آنها در پایان سال تحصیلی نیز به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی آنان درنظر گرفته شد. نتایج نشان داد که خودکارآمدی و رشته تحصیلی نقش معنادار در پیشبینی پیشرفت تحصیلی دانشآموزان دارند، درحالیکه تحصیلات و شغل پدر نمیتوانند بهطور معنادار پیشرفت تحصیلی را پیشبینی کنند. همچنین مشاهده شد که خودکارآمدی و شغل مادر پیشبینیکنندههای معناداری از پیشرفت تحصیلی این دانشآموزان هستند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1391/10/13 | ویرایش نهایی: 1392/8/18 | پذیرش: 1392/8/18 | انتشار: 1392/8/18
ارسال پیام به نویسنده مسئول