1- استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران ، shiri@soc.ikiu.ac.ir
2- کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
3- کارشناسی روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
چکیده: (43 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطهای شناخت اجتماعی در رابطهی بین ناگویی هیجانی و رفتارهای ضداجتماعی دانشآموزان پسر متوسطه دوم انجام شد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزان پسر متوسطه دوم شهر اصفهان در سال تحصیلی 1403ـ1402 بود و برای حجم نمونه تعداد 140 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (1994)، مقیاس ذهنخوانی بارون-کوهن (2001) و مقیاس رفتارهای ضداجتماعی رابینسون و اولری-کلی (1998) پاسخ دادند. دادههای حاصله با استفاده از نرمافزار 24AMOS و 26SPSS و با روش همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان دادند که برازش مدل پیشنهادی پژوهش، مورد تأیید قرار گرفت. بررسی مسیرهای مستقیم پژوهش نشان دادند که ناگویی هیجانی و شناخت اجتماعی با رفتارهای ضداجتماعی دانش آموزان رابطه معناداری دارند. همچنین بررسی مسیر غیرمستقیم پژوهش نشان داد که شناخت اجتماعی در رابطهی بین متغیرهای ناگویی هیجانی و رفتارهای ضداجتماعی در دانش آموزان نقش واسطهای دارد. بر اساس یافتهها میتوان نتیجهگیری کرد که متغیرهای پژوهش به صورت مستقیم و غیرمستقیم با رفتارهای ضداجتماعی دانشآموزان ارتباط دارند و متغیر ناگویی هیجانی به واسطهی شناخت اجتماعی با رفتارهای ضداجتماعی دانشآموزان ارتباط دارد، از این رو پیشنهاد میشود به منظور پیشگیری از بروز رفتارهای ضداجتماعی در دانشآموزان به درمانهای مبتنی بر تنظیم هیجان و شناختاجتماعی توجه ویژهای شود.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1403/8/7 | ویرایش نهایی: 1404/5/27 | پذیرش: 1404/10/13 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1404/10/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول