دوره 1، شماره 1 - ( 5-1385 )                   جلد 1 شماره 1 صفحات 20-28 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه تهران ، nghorbani@ut.ac.ir
2- دانشگاه تنسی
چکیده:   (1948 مشاهده)

خودشیفتگی یک ساختار شخصیتی است که بر مبنای فرضیه پیوستاری طیفی است از نارسیسیسم ناسالم شروع می شود و به نارسیسیسم سالم و در نهایت ارزشی خود منتهی می شود. یافته های گذشته با پرسشنامه شخصیتی نارسیستیک در نمونه های ایرانی حکایت از همسانی درونی پایین این مقیاس کرده اند. در این پژوهش، نارسیسیسم با استفاده از مقیاس مارگولیس و توماس (1980) به صورت بین فرهنگی و با هدف بررسی تطبیقی ماهیت و عوامل فرهنگی مؤثر در آن بررسی شد. یافته ها نشان داده اند نخست، این مقیاس تنها عوامل آسیب شناختی نارسیسیسم را می سنجد . دوم، نارسیسیسم ناسالم دارای ساختار متفاوتی در دو جامعه ایران و آمریکا است. و سوم، فردگرایی در شکل دهی نارسیسیسم ناسالم در آمریکا، و نه در ایران مؤثر است، اما جمع گرایی در هر دو فرهنگ در کاهش نارسیسیسم ناسالم مؤثر است. در عین حال، ایرانیان نمرات بالاتری در نارسیسیسم ناسالم کسب کرده اند. یافته ها حکایت از ضرورت نظریه پردازی در خصوص عوامل و ماهیت متفاوت نارسیسیسم در فرهنگ ایران به نسبت غرب می کند.

متن کامل [PDF 284 kb]   (807 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۳/۵ | پذیرش: ۱۳۹۵/۳/۵ | انتشار: ۱۳۹۵/۳/۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به روانشناسی معاصر،دوفصلنامه انجمن روانشناسی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق