دوره 20، شماره 2 - ( 12-1404 )                   جلد 20 شماره 2 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران ، tamannai@kashanu.ac.ir
2- کارشناس ارشد روانشناسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
چکیده:   (29 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی رضایت جنسی در رابطه بین سبک­های دلبستگی با سازگاری زناشویی در زنان متاهل بود. مطالعه حاضر، از نوع مطالعات توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری زنان متاهل شهرستان آران و بیدگل در سال 2023 بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین (2023) و با روش نمونه‏‌گیری در دسترس 300 نفر انتخاب شد. شرکت کنندگان به سوالات پرسشنامه سازگاری زناشویی (MAS) اسپانیر (1976)، پرسشنامه سبک‌­­های دلبستگی (ASQ) هازن و شاور (1987) و پرسشنامه رضایت جنسی (SSQ) لارسون و همکاران (1998) پاسخ دادند. داده‏‌های پژوهش با استفاده از روش‌‏های ضریب همبستگی پیرسون و مدل­سازی معادلات ساختاری در نرم‌‏افزار آماری SPSS و AMOS نسخه 28 تجزیه و تحلیل شدند. یافته­‌های پژوهش نشان داد که سبک‌­های دلبستگی بر سازگاری زناشویی اثر مستقیم و معنادار دارد. در نهایت رضایت جنسی دارای اثر مستقیم و معنادار بود و توانست در رابطه بین سبک­‌های دلبستگی با سازگاری زناشویی زنان متاهل نقش میانجی معنادار ایفا کنند. همچنین مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (063/0=RMSEA و 05/0>p) و 71 درصد سازگاری زناشویی ‏تبیین می‏شود. می­توان نتیجه­‌گیری کرد که با توجه به نقش میانجی معنادار رضایت جنسی، می­‌توان با به کارگیری مداخلات موثر همانند خانواده درمانی دلبستگی محور به کاهش ناسازگاری زناشویی در زنان متاهل کمک نمود.
متن کامل [DOCX 1138 kb]   (1 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1402/11/28 | ویرایش نهایی: 1405/6/14 | پذیرش: 1405/7/3 | انتشار: 1404/12/15

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به روانشناسی معاصر، دوفصلنامه انجمن روانشناسی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق