1- پردیس بین المللی ارس دانشگاه تهران، تهران، ایران ، miladsolgi20@ut.ac.ir
2- دانشیار گروه روانشناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران
3- دانشجوی دوره دکتری، جامعه شناسی، گرایش مسائل اجتماعی ایران، کاشان، ایران
چکیده: (12 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی تجربه زیسته آقایان نسبت به تفاوتهای رانندگی جنسیتی میان زنان و مردان انجام شد. این مطالعه با تکیه بر رویکرد پدیدارشناسی، به دنبال کشف معانی، دریافتها و ادراکاتی است که مردان از سبک رانندگی زنان در مقایسه با مردان دارند، و تلاش میکند تا این تجربیات را در زمینههای فرهنگی، روانی، اجتماعی و حتی نگرشی تحلیل و تفسیر کند. این پژوهش کیفی بر اساس رویکرد پدیدارشناسی و تمرکز بر فهم عمیق از تجربههای ذهنی مشارکتکنندگان انجام گرفت. جامعه آماری شامل مردان جوان در بازه سنی ۳۰ تا ۴۵ سال ساکن شهر تهران بود. مشارکتکنندگان از طریق نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته بود که تا رسیدن به اشباع نظری با ۱۳ نفر انجام شد. برای تحلیل دادهها، از روش هفتمرحلهای کلایزی استفاده شد. به منظور افزایش اعتبار دادهها و اطمینان از پایایی نتایج، از راهبرد مثلثسازی شامل تحلیل مصاحبه با مردان، نظر متخصصان حوزه رفتار رانندگی و تحلیل اسناد و متون مرتبط بهره گرفته شد. تحلیل دادهها منجر به استخراج ۵ مضمون اصلی از تجربه زیسته مردان در مواجهه با رانندگی زنان شد. هر یک از این مضامین اصلی نیز شامل مضامین فرعی نیز بودند که در مجموع ۱۱ مضمون فرعی را دربر میگرفتند. این مضامین بازتابدهنده نگرشها، پیشفرضها و قضاوتهای رایج درباره تفاوتهای جنسیتی در رفتار رانندگی بودند. نتایج نشان داد که تفاوت در رانندگی میان زنان و مردان عمدتاً ریشه در عوامل زیستی، فیزیولوژیکی، ذهنی و فرهنگی دارد. اگرچه مردان نگرش منفیتری نسبت به رانندگی زنان دارند، اما از نظر آماری، تفاوت معناداری در میزان تخلفات و تصادفات میان دو جنس مشاهده نمیشود.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1403/12/29 | ویرایش نهایی: 1405/4/1 | پذیرش: 1405/5/21 | انتشار: 1404/12/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول